Photobucket
Photobucket
Photobucket
 
จะปิด ฮิห้า ก็เลย ทำภาพไปลง...ก็ความชอบส่วนตัวนั่นล่ะ...หึหึ
แต่ความชอบที่สุดก็คือการเป็นนักเขียน...
 
ตอนนี้กำลังค้นพบความหมายอันยิ่งใหญ่สำหรับคนที่อยากเป็นนักเขียนอย่างเรา
 
นั่นก็คือกำลังใจ...
 
เพราะว่าเมื่อได้อ่านคำตอบรับจากคนอ่านเกี่ยวกับเรื่องของเราแล้ว
เราก็นั่งคลั่ง นั่งบ้า นั่งกรี้ด นั่งร้องไห้...เฝ้ารอ รอคอย กังวล...หลากอารมณ์
 
เพิ่งจะมีคนเรียกว่า ไรท์เตอร์ เป็นครั้งแรกในชีวิต 
คนยิ่งอยากเป็นนักเขียนอยู่ ก็จี๊ดไปเลยสิ
...ฮือ...ซึ้งใจคนอ่าน...
 
สมัยเมื่อก่อนน่ะมีคนอ่านงานของเราพอสมควร แต่ไม่ได้มากขนาดนี้
(อาจน้อยเมื่อเทียบกับคนอื่น แต่กับเราเนี่ยรู้สึกว่ามหาศาลเลย )
ฟีลของกลุ่มเก่าจะอีกอารมณ์หนึ่ง
แล้วฟีลที่เพิ่งได้รับใหม่นี่ก็อีกอารมณ์หนึ่ง
ไม่่ว่าฟีลไหนก็รัก แบบไหนก็ประทับใจ
แตถ้า่ถามหาความปลื้ม...
เราปลื้มคนอ่านกลุ่มใหม่มากกว่าตรงที่เห็นชัดเจนว่าพวกเขาอ่านทุกบรรทัดจริงๆ  
 
คนอ่านกลุ่มนี้มักจะมาขอให้เริ่มตอนใหม่ ทำเหมือนกับขาดเรื่องของเราไม่ได้
ถึงเราจะไม่รู้ว่า สิ่งที่เรียกร้องนั้นจริงแท้จากใจแค่ไหน
แต่เราก็สัมผัสได้ว่า เขาอยากอ่าน...
มันรู้สึกดีมากๆ  
 
แล้วเราน่ะก็ขาดกำลังใจจากคนอ่านไม่ได้เหมือนกัน
คนอ่านอาจจะนั่งคลิกเข้ามาที่เรื่องของเราเสมอๆ ว่ามีตอนใหม่หรือยัง
ส่วนเราก็มานั่งคลิกเหมืิอนกัน แต่คลิกว่ามีคอมเม้นท์ใหม่ๆ มาหรือยังนั่นล่ะ
 
คนอ่านบ้าเรื่องที่คนเขียนเขียน ส่วนคนเขียนบ้าเรื่องที่คนอ่านเขียน...แลกเปลี่ยนกันไป 
 
คนอ่านบอกว่าอ่านเรื่องของเราแล้วน้ำตาไหล เราก็น้ำตาไหลเพราะอ่านข้อความที่คนอ่านส่งให้ แบ่งปันกันไป...
  
 
กำลังใจจากส่วนเล็กๆ ของคนอ่าน
สร้างพลังให้คนเป็นนักเขียนได้มากมายและอย่างมหาศาลจริงๆ
เมื่อก่อนเราแค่เชื่อ แต่ตอนนี้เราศรัทธา... 
กำลังใจมาก ก็สู้และกลั่นกรองงานเขียนได้มาก
แต่บางทีกำลังใจน้อยมันก็แป้ว...เหมือนกัน
เพราะหัวใจของคนเรามักจะโลภอย่างอัตโนมัิติ
เราเคยได้แค่หนึ่ง เราดีใจกับคำว่าหนึ่ง
แต่พอวันถัดๆ ไปเราก็มักจะโลภ อยากได้สองสามสีห้า... 
 
ในวันนี้ถึงแม้ว่าเราจะโลภอยากได้กำลังใจจากคนอ่านมากกว่านี้
แต่เราก็มีความสุขดีกับกำลังใจของคนเก่าๆ ที่มาสร้างความคุ้นเคยให้กับเรา
เราคงขาดกำลังใจเหล่านี้ไม่ได้จริงๆ ขาดไปก็เขียนไม่ออกแน่ๆ 
เพราะว่าเราเขียนอย่างที่ใจพาไป ไม่ใช่มือพาไปน่ะ...
 
 
ปล.บ้าเขียนฟิค จนเรียนจะไม่รอด ว่าจะหยุดเขียนสักอาทิตย์
แต่ถ้าได้กำลังใจดีก็คงไม่หยุดเขียน...หึหึ

Comment

Comment:

Tweet

มาให้กำลังใจนะคะ big smile

#1 By K9 on 2008-03-15 13:09